❀◕ ‿ ◕❀على اكبر مامانى و بابايى❀◕ ‿ ◕❀

روز هفتم محرم در این روز عبدالله بن زیاد نامه ‏اى به نزد عمر بن سعد فرستاد و به او دستور داد تا با سپاهیان خود بین امام حسین و اصحابش و آب فرات فاصله ایجاد کرده و اجازه نوشیدن حتى قطره‏ اى آب را به امام ندهد ، همانگونه که از دادن آب به عثمان بن عفان خوددارى شد !!   عمر بن سعد نیز فوراً عمر بن حجاج را با پانصد سوار در کنار شریعه فرات مستقر کرد و مانع دسترسى امام حسین و یارانش به آب شدند ، و این رفتار غیر انسانى سه روز قبل از شهادت امام حسین علیه ‏السلام صورت گرفت . در این هنگام مردى به نام عبد الله بن حصین ازدى که از قبیله بجیله بود فریاد برداشت که : اى حسین ! این آب را دیگر بسان رنگ آسمانى نخواهى دید ! به خدا سوگند که ...

روز ششم محرم عبید الله در این روز نامه ‏اى به عمر بن سعد نوشت که : من از نظر کثرت لشکر اعم از سواره و پیاده و تجهیزات ، چیزى را از تو فروگذار نکردم ، توجه داشته باش که هر روز و هر شب گزارش کار تو را براى من مى‏ فرستند ! وضعیت لشکر دشمن چون مردم مى ‏دانستند که جنگ با امام حسین علیه ‏السلام در حکم جنگ با خدا و پیامبر اوست ، تعدادى در اثناى راه از لشکر دشمن جدا شده و فرار کردند . نوشته ‏اند که : فرمانده ‏اى که از کوفه با هزار رزمنده حرکت کرده بود ، چون به کربلا مى ‏رسید فقط سیصد یا چهار صد نفر و یا کمتر از این تعداد همراه او بودند ، بقیه به علت اعتقادى که به این جنگ نداشتند ، اقدام به فرار کرده بودند . ...

روز پنجم محرم در این روز که مطابق با روز یکشنبه بوده است ، عبید الله بن زیاد مرادى را به دنبال شبث بن ربعى فرستاد که در دارالاماره حضور یابد ، شبث بن ربعى خود را به بیمارى زده بود و مى‏ خواست که ابن زیاد او را از رفتن به کربلا معاف دارد ، ولى عبیدالله بن زیاد براى او پیغام فرستاد که : مبادا از کسانى باشى که خداوند در قرآن فرموده است : " چون به مؤمنین رسند گویند : از ایمان آورندگانیم ، و هنگامى که به نزد یاران خود - که همان شیاطینند - روند ، اظهار دارند : ما با شماییم و مؤمنین را به سخره مى‏ گیریم " ، و به او خاطر نشان ساخت که اگر بر فرمان ما گردن مى‏ نهى و در اطاعت مائى ، در نزد ما باید حاضر شوى . شبث بن ربعى ، شبانگاه نزد...

روز چهارم محرم در این روز عبیدالله بن زیاد مردم را در مسجد کوفه جمع کرد و خود بر منبر رفت و گفت : ای مردم شما آل سفیان را آزمودید و آنها را چنان که می خواستید یافتید و یزید را می شناسید که دارای سیره و طریقه ای نیکوست ، و به زیر دستان احسان میکند و عطایای او بجاست و پدرش نیز چنین بود و اینک یزید دستور داده است که بهره شما را از عطایا بیشتر کنم و پولی را نزد من فرستاده است که در میان شما قسمت کنم و شما را به جنگ با دشمنش حسین بفرستم این سخن را به گوش جان بشنوید و اطاعت کنید . سپس از منبر پایین آمد و برای مردم شام نیز عطایایی مقرر کرد و دستور داد تا در تمام شهر ندا کنند که مردم برای حرکت آماده باشند ، و خود و همراهانش به سوی نخیله حرک...

روز سوم محرم ، اعزام لشکر به سوى کربلا عمر بن سعد یک روز بعد از ورود امام به کربلا یعنى روز سوم محرم با چهار هزار سپاهى از اهل کوفه وارد کربلا شد .   برخى نوشته‏ اند که : بنو زهره ( قبیله عمر بن سعد ) نزد او آمده و گفتند : تو را به خدا سوگند مى ‏دهیم از این کار درگذر و تو داوطلب جنگ با حسین مشو ، زیرا این باعث دشمنى میان ما و بنى ‌هاشم مى‏ گردد .   عمر بن سعد نزد عبیدالله رفت و استغفا کرد ، ولى عبیدالله استعفاى او را نپذیرفت ، و او تسلیم شد .   و برخى از تاریخ نویسان نوشته ‏اند : عمر بن سعد دو پسر داشت : یکى به نام حفص که پدر را تشویق و ترغیب به رفتن کرد تا با امام علیه ‏السلام مقابله کند ،...

دوم محرم ورود امام حسین به سرزمین کربلا ( سال 61 قمری) نزول امام حسین علیه‏السلام به زمین کربلا ، روز پنجشنبه دوم محرم سال شصت و یک هجری قمری بوده است . در مقتل ابى اسحاق اسفراینى آمده است که : امام علیه ‏السلام با یارانش حرکت مى ‏کردند تا به بلده ‏اى رسیدند که در آنجا جماعتى زندگى مى‏ کردند ، امام از نام آن بلده سؤال نمود .   پاسخ دادند : " شط فرات " است .   آن حضرت فرمود : آیا اسم دیگرى غیر از این اسم دارد ؟   جواب دادند : " کربلا " .   پس گریست و فرمود : این زمین ، به خدا سوگند زمین کرب و بلا است ! سپس فرمود : مشتى از خاک این زمین را به من دهید ، پس آن را گرفته بو کرد و از گریبانش مقد...

سلام چندتا نقل تاريخى رو نگاه كردم،اتفاق خاصى در مورد روز اول محرم ذكر نكردن،ولى دوست دارم  داستان يكى از شهداى كربلا رو به عنوان روز اول محرم،بگم.براى خوندن اين داستان جذاب كه خيلى هم به دلم نشسته به ادامه مطلب بريد. كسى كه براى امام حسين عليه السلام دو بار جان خود را فدا كرد. "حبيب بن مظاهر" روزى مظاهر پدر حبيب،پيامبر اسلام به همراه ٢ نوه ى بزرگوارشان(امام حسن و امام حسين عليه السلام)را به منزل خويش دعوت مى كنند. حبيب از آنجا كه علاقه ى شديدى به سيدالشهدا داشت،مدام به پشت بام ميرفت تا ببيند كه سيدالشهدا چه وقت به سمت خانه ى آنها مى آيد. در يكى از اين بالا رفتن ها،از ديدن سيدالشهدا چنان ...